متعلقات نصب کفپوش بیمارستانی چیست؟ کاربرد قرنیز، درزجوش، چسب و نوار مسی

در یک پروژه درمانی، انتخاب کفپوش مناسب تنها نیمی از مسیر است. حتی یک کفپوش باکیفیت نیز اگر با چسب نامناسب، درزگیری ضعیف، قرنیز غیربهداشتی یا سیستم ناقص اتصال به زمین اجرا شود، نمی‌تواند عملکرد مورد انتظار را ارائه دهد.

به همین دلیل، متعلقات نصب کفپوش بیمارستانی بخش مهمی از سیستم نهایی کف محسوب می‌شوند. قرنیز، مفتول درزجوش، چسب و در کفپوش‌های کنترل الکتریسیته ساکن، نوار مسی، هرکدام وظیفه مشخصی دارند و نمی‌توان آن‌ها را صرفاً لوازم جانبی در نظر گرفت.

در بیمارستان، کلینیک، اتاق عمل و سایر فضاهای حساس، هدف فقط پوشاندن کف نیست؛ بلکه باید سطحی ایجاد شود که قابلیت نظافت داشته باشد، اتصالات آن کنترل‌شده باشند، در برابر تردد پایدار بماند و در بخش‌های خاص، عملکرد الکتریکی تعریف‌شده‌ای نیز ارائه دهد.

اگر هنوز در مرحله انتخاب نوع کفپوش هستید، ابتدا می‌توانید صفحه کفپوش بیمارستانی را مشاهده کنید. در این مقاله تمرکز ما مشخصاً روی اجزایی است که هنگام اجرای کفپوش وینیل یا PVC بیمارستانی در کنار خود کفپوش استفاده می‌شوند.

متعلقات نصب کفپوش بیمارستانی شامل چه مواردی است؟

بسته به نوع محصول و محل استفاده، تجهیزات و متعلقات موردنیاز متفاوت است؛ اما چهار موردی که در پروژه‌های درمانی اهمیت زیادی دارند عبارت‌اند از:

• قرنیز و سیستم اتصال کف به دیوار
• مفتول درزجوش و جوش حرارتی کفپوش
• چسب مخصوص کفپوش PVC یا وینیل
• نوار مسی و چسب رسانا برای کفپوش‌های ESD و کانداکتیو

در بعضی پروژه‌ها تجهیزاتی مانند Cove Former، Capping Strip، پروفیل اتصال، پرایمر و مواد تسطیح‌کننده زیرسازی نیز بخشی از سیستم اجرا هستند.

این اجزا باید به‌عنوان یک سیستم واحد در نظر گرفته شوند. به‌عنوان مثال، استفاده از کفپوش کانداکتیو بدون چسب مناسب یا سیستم اتصال زمین اصولی، ممکن است عملکرد الکتریکی مورد انتظار را مختل کند.

به همین دلیل، مرحله طراحی و اجرای متعلقات باید هم‌زمان با انتخاب کفپوش انجام شود، نه پس از اتمام خرید محصول.

 

چرا متعلقات نصب کفپوش بیمارستانی اهمیت دارند؟

مهم‌ترین تفاوت کفپوش یک فضای درمانی با بسیاری از محیط‌های معمولی، حساسیت بالاتر نسبت به بهداشت، تردد، مواد شیمیایی و جزئیات اتصال است.

تصور کنید بهترین کفپوش وینیل را در راهروی بیمارستان نصب کرده‌اید، اما درز دو رول به‌درستی جوش داده نشده است. در این شرایط ممکن است اتصال آسیب‌پذیرتر شود و نظافت قسمت اتصال نیز دشوارتر باشد.

یا در اتاق عمل، ممکن است کفپوش کانداکتیو مناسبی انتخاب شده باشد، اما سیستم ارت، نوار رسانا یا چسب کانداکتیو بر اساس دستورالعمل محصول اجرا نشده باشد. در چنین شرایطی انتخاب محصول مناسب به‌تنهایی کافی نیست.

بنابراین متعلقات مناسب می‌توانند در موارد زیر نقش داشته باشند:

• افزایش کیفیت اتصال قطعات کفپوش
• ایجاد سطح منظم‌تر در محل اتصال کف و دیوار
• کمک به نظافت ساده‌تر محیط
• جلوگیری از نفوذ آلودگی و رطوبت به بعضی نقاط اتصال
• افزایش دوام کفپوش
• کاهش احتمال بلند شدن لبه‌ها و باز شدن درزها
• تکمیل سیستم هدایت الکتریسیته ساکن در کفپوش‌های خاص

Polyflor نیز برای محیط‌های درمانی بر استفاده از سیستم‌های کف و دیوار قابل نگهداری و دارای اتصالات مناسب تأکید می‌کند و برای ایجاد اتصال پیوسته کف به دیوار، لوازمی مانند Cove Former و Capping Strip ارائه می‌دهد.

قرنیز کفپوش بیمارستانی چه کاربردی دارد؟

در محیط مسکونی، قرنیز اغلب یک عنصر دکوراتیو برای پوشاندن محل اتصال کف و دیوار است؛ اما قرنیز کفپوش بیمارستانی می‌تواند نقش عملکردی مهم‌تری داشته باشد.

در بسیاری از پروژه‌های درمانی، مطلوب است محل برخورد کف و دیوار تا حد امکان ساده، قابل نظافت و بدون زاویه‌های دشوار باشد. به همین دلیل در بعضی سیستم‌های نصب، خود کفپوش وینیل از سطح زمین به سمت دیوار بالا آورده می‌شود.

به این روش معمولاً Site Coving یا بالا آوردن کفپوش روی دیوار گفته می‌شود.

در این حالت به‌جای ایجاد یک زاویه تیز ۹۰ درجه میان کف و دیوار، یک قوس در محل اتصال ایجاد می‌شود.

Cove Former چیست؟

Cove Former پروفیلی است که در محل اتصال کف و دیوار نصب می‌شود تا کفپوش هنگام بالا رفتن روی دیوار، به‌صورت قوس‌دار روی آن قرار گیرد.

در نتیجه، کفپوش مجبور نیست در یک زاویه تند خم شود.

این قطعه می‌تواند به:

• ایجاد اتصال منظم کف و دیوار
• کاهش احتمال آسیب کفپوش در محل خم‌شدن
• آسان‌تر شدن نظافت گوشه محیط
• ایجاد ظاهر حرفه‌ای‌تر

کمک کند.

Polyflor نیز در سیستم Ejecta از Cove Former برای ایجاد شعاع مناسب هنگام بالا آوردن کفپوش شیت روی دیوار استفاده می‌کند.

Capping Strip چیست؟

پس از بالا آوردن کفپوش روی دیوار، لبه بالایی آن باید به‌صورت مناسب تمام شود.

Capping Strip یا پروفیل پایان قرنیز، در بخش بالایی کفپوش نصب می‌شود تا انتهای وینیل را مهار و اتصال را مرتب کند.

ترکیب:

کفپوش + Cove Former + Capping Strip

می‌تواند یک سیستم اتصال کف به دیوار مناسب برای بسیاری از فضاهای بهداشتی ایجاد کند.

Polyflor این ترکیب را به‌عنوان روشی برای ایجاد سطح پیوسته و آب‌بندی‌شده‌تر در محل کف و دیوار معرفی می‌کند؛ ویژگی‌ای که در بیمارستان و فضاهای مشابه، جایی که قابلیت نگهداری و بهداشت اهمیت بالایی دارد، کاربرد زیادی دارد.

آیا همه قرنیزهای بیمارستانی یکسان هستند؟

خیر.

چند روش مختلف برای اجرای قسمت پایین دیوار وجود دارد:

قرنیز Sit-On

این نوع قرنیز روی کفپوش و در کنار دیوار نصب می‌شود و بیشتر نقش پوشش انتهایی و ظاهری دارد.

قرنیز Set-In

قرنیز به نحوی در سیستم کف قرار می‌گیرد که امکان ایجاد اتصال منظم‌تر با کفپوش وجود داشته باشد.

Site-Coved Flooring

در این روش خود کفپوش اصلی از سطح زمین به دیوار ادامه پیدا می‌کند.

در محیط‌هایی که قابلیت نظافت اتصال کف و دیوار اهمیت زیادی دارد، Site Coving می‌تواند راهکار مناسبی باشد.

انتخاب میان این روش‌ها باید بر اساس طراحی پروژه، نوع دیوار، نوع کفپوش و استاندارد مورد انتظار انجام شود.

برای بررسی الزامات گسترده‌تر فضاهای درمانی، مقاله استانداردها و الزامات کفپوش در فضاهای تخصصی نیز می‌تواند مکمل این بخش باشد.

 

درزجوش کفپوش PVC چیست؟

کفپوش‌های رولی بیمارستانی معمولاً در رول‌های مشخص تولید می‌شوند و برای پوشاندن یک فضای بزرگ، چند رول در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند.

محل اتصال این رول‌ها باید به‌صورت اصولی تکمیل شود.

یکی از روش‌های رایج، استفاده از جوش حرارتی یا Hot Welding است.

در این روش پس از نصب کفپوش و آماده‌سازی محل اتصال، شیار مشخصی بین دو ورق ایجاد شده و مفتول مخصوص جوش با استفاده از تجهیزات حرارتی در محل درز قرار می‌گیرد.

پس از سرد شدن، قسمت اضافی مفتول برش داده و سطح نهایی هموار می‌شود.

این فرآیند را معمولاً با عبارت‌های زیر می‌بینید:

• درزجوش کفپوش
• جوش کفپوش PVC
• جوش حرارتی کفپوش وینیل
• مفتول جوش کفپوش
• Weld Rod

چرا درزجوش کفپوش PVC در بیمارستان مهم است؟

یکی از اهداف درزجوش، ایجاد اتصال مقاوم و منظم میان رول‌های کفپوش است.

در محیط بیمارستانی که سطح کف مرتباً نظافت می‌شود، باز ماندن یا آسیب‌دیدگی محل اتصال می‌تواند کیفیت نگهداری سطح را کاهش دهد.

درزجوش اصولی می‌تواند:

• اتصال رول‌ها را پایدارتر کند.
• مانع باز شدن آسان لبه‌ها شود.
• سطحی پیوسته‌تر ایجاد کند.
• نظافت محل اتصال را ساده‌تر کند.
• مقاومت اتصال را در برابر تردد افزایش دهد.

Polyflor در محصولات مختلف شیت وینیل امکان Weld شدن اتصال‌ها را برای ایجاد سطح نفوذناپذیرتر مطرح می‌کند؛ این موضوع به‌ویژه در محصولات ESD و برخی کفپوش‌های ایمنی مورد تأکید قرار گرفته است.

آیا درزجوش همان چسب کفپوش است؟

خیر.

این دو عملکرد کاملاً متفاوتی دارند.

چسب کفپوش معمولاً وظیفه اتصال کفپوش به سطح زیرین را بر عهده دارد.

اما درزجوش محل اتصال دو قطعه یا دو رول کفپوش را تکمیل می‌کند.

به زبان ساده:

چسب = اتصال کفپوش به زیرسازی

مفتول جوش = تکمیل اتصال میان ورق‌های کفپوش

در یک کفپوش رولی بیمارستانی ممکن است هر دو مورد به‌صورت هم‌زمان موردنیاز باشند.

انتخاب رنگ مفتول درزجوش اهمیت دارد؟

از نظر عملکرد، مهم‌ترین موضوع سازگاری مفتول با محصول و روش نصب است؛ اما از نظر زیبایی نیز انتخاب رنگ مناسب اهمیت دارد.

مفتول جوش معمولاً به نحوی انتخاب می‌شود که با رنگ کفپوش هماهنگی داشته باشد و خط اتصال بیش از اندازه دیده نشود.

در صفحات محصولات Polyflor حتی برای بسیاری از مدل‌ها کد Weld Rod مناسب همان رنگ مشخص شده است.

این موضوع نشان می‌دهد که مفتول جوش را نباید یک متریال عمومی و بدون ارتباط با نوع کفپوش در نظر گرفت.

چسب کفپوش بیمارستانی چه وظیفه‌ای دارد؟

چسب کفپوش بیمارستانی یکی از مهم‌ترین بخش‌های اجرای کفپوش وینیل چسبی است.

چسب باید بتواند بین کفپوش و سطح زیرسازی اتصال مناسب ایجاد کند و در شرایط بهره‌برداری پروژه، پایداری خود را حفظ کند.

انتخاب چسب تحت تأثیر عوامل مختلفی است:

• نوع کفپوش
• نوع زیرسازی
• میزان تردد
• دما
• شرایط رطوبتی
• تجهیزات چرخ‌دار
• الزامات الکتریکی کفپوش
• دستورالعمل تولیدکننده

به همین دلیل نمی‌توان یک نوع چسب را برای همه مدل‌های کفپوش و همه فضاها مناسب دانست.

چرا زیرسازی قبل از چسب اهمیت دارد؟

حتی بهترین چسب نیز نمی‌تواند مشکلات یک زیرسازی نامناسب را جبران کند.

اگر سطح زیر کفپوش:

• دارای گردوغبار باشد،
• رطوبت کنترل نشده داشته باشد،
• چرب یا آلوده باشد،
• ترک داشته باشد،
• موج و ناهمواری داشته باشد،

احتمال ایجاد مشکل در اجرای نهایی بیشتر می‌شود.

بنابراین قبل از اجرای چسب، سطح باید مطابق الزامات محصول آماده شود.

برای توضیح کامل‌تر این مرحله می‌توانید مقاله راهنمای کامل زیرسازی کفپوش PVC را مطالعه کنید.

چسب کانداکتیو چیست و چه تفاوتی با چسب معمولی دارد؟

در کفپوش‌های مخصوص کنترل الکتریسیته ساکن، موضوع فقط چسباندن کفپوش به زمین نیست.

سیستم باید بتواند عملکرد الکتریکی طراحی‌شده را نیز حفظ کند.

به همین دلیل برای بسیاری از کفپوش‌های Static Control از چسب رسانا یا Conductive Adhesive استفاده می‌شود.

Polyflor در راهنمای نصب ESD خود استفاده از چسب رسانای مورد تأیید برای کفپوش‌های Static Control را توصیه می‌کند و برای محیط‌هایی با بار چرخشی بالا نیز ممکن است استفاده از چسب‌های رسانای اپوکسی یا پلی‌یورتان دوجزئی نسبت به چسب‌های اکریلیک ترجیح داده شود.

بنابراین در اتاق عمل یا فضای حساس، انتخاب چسب نباید صرفاً بر اساس قیمت انجام شود.

نوع کفپوش و مشخصات فنی پروژه باید تعیین‌کننده باشند.

نوار مسی کفپوش بیمارستانی چه کاربردی دارد؟

نوار مسی در تمام کفپوش‌های بیمارستانی استفاده نمی‌شود.

این قطعه عمدتاً در سیستم‌هایی مطرح است که کنترل و انتقال بار الکتریکی اهمیت دارد؛ مانند برخی کفپوش‌های:

• کانداکتیو
• Static Dissipative
• ESD

در این سیستم‌ها، کفپوش باید بخشی از یک مسیر کنترل‌شده برای انتقال بار الکتریکی باشد.

نوار یا Strip رسانا در زیر کفپوش و بر اساس الگوی تعریف‌شده در دستورالعمل نصب قرار می‌گیرد و سپس به یک نقطه زمین یا سیستم ارت مشخص متصل می‌شود.

راهنمای فنی Polyflor برای کفپوش‌های ESD نیز استفاده از Earth Strip و اتصال آن به زمین مشخص را توضیح می‌دهد و نحوه قرارگیری نوارها باید طبق ابعاد فضا و نوع محصول تعیین شود.

آیا نوار مسی در کفپوش آنتی استاتیک و کانداکتیو یکسان استفاده می‌شود؟

این موضوع به نوع دقیق محصول بستگی دارد.

یکی از اشتباهات رایج این است که اصطلاح‌های:

• آنتی‌استاتیک
• Static Dissipative
• Conductive

کاملاً معادل یکدیگر در نظر گرفته شوند.

درحالی‌که مشخصات الکتریکی این کفپوش‌ها می‌تواند متفاوت باشد و روش نصب نیز باید بر اساس دستورالعمل محصول انجام شود.

برای آشنایی بیشتر با این موضوع، مقاله کفپوش کانداکتیو اتاق عمل چیست؟ را مطالعه کنید.

همچنین در مقاله روش نصب و زیرسازی کفپوش کانداکتیو اتاق عمل مراحل نصب نوار رسانا و آماده‌سازی سیستم با جزئیات بیشتری توضیح داده شده است.

نوار مسی چگونه به سیستم ارت متصل می‌شود؟

این بخش باید بر اساس طراحی الکتریکی پروژه و دستورالعمل سیستم کفپوش اجرا شود.

نوار رسانا معمولاً در زیر کفپوش قرار می‌گیرد و مسیر آن در نهایت به یک نقطه زمین مشخص متصل می‌شود.

تعداد نوارها، فاصله آن‌ها و نقاط اتصال نباید به‌صورت تجربی تعیین شوند؛ زیرا به عواملی مانند:

• مدل کفپوش
• مساحت اتاق
• مقاومت الکتریکی موردنیاز
• نوع چسب
• شرایط زیرسازی
• سیستم ارت پروژه

وابسته هستند.

در نتیجه اجرای چنین سیستمی باید توسط تیم آشنا با کفپوش‌های ESD و بر اساس دیتاشیت و دستورالعمل تولیدکننده انجام شود.

آیا استفاده از نوار مسی به‌تنهایی کفپوش را کانداکتیو می‌کند؟

خیر.

نوار مسی فقط یکی از اجزای سیستم است.

عملکرد نهایی می‌تواند به مجموعه‌ای از عوامل وابسته باشد:

کفپوش مناسب + چسب رسانا + شبکه یا نوار زمین + اتصال صحیح به ارت + زیرسازی صحیح + اجرای اصولی

بنابراین نصب نوار مسی زیر یک کفپوش معمولی، به‌تنهایی آن را به یک سیستم استاندارد کانداکتیو تبدیل نمی‌کند.

برای انتخاب محصول مناسب این فضاها، مقاله کفپوش آنتی استاتیک نیز می‌تواند دید کامل‌تری ارائه دهد.

تفاوت متعلقات نصب کفپوش بیمارستانی معمولی و اتاق عمل چیست؟

در یک راهروی بیمارستان ممکن است تمرکز بیشتر بر موارد زیر باشد:

• زیرسازی
• چسب
• جوش اتصال رول‌ها
• قرنیز مناسب
• مقاومت در برابر تردد

اما در اتاق عمل یا فضای دارای تجهیزات حساس ممکن است علاوه بر موارد فوق، الزامات ESD نیز مطرح باشند.

در این شرایط احتمالاً باید مواردی مانند:

• کفپوش Static Control
• چسب رسانا
• سیستم اتصال زمین
• نوار یا Earth Strip
• تست عملکرد الکتریکی

نیز در طراحی دیده شوند.

بنابراین اجرای اتاق عمل را نباید نسخه مشابه اجرای یک راهروی معمولی بیمارستان در نظر گرفت.

برای مراحل کلی این فضا می‌توانید مقاله نصب کفپوش اتاق عمل بیمارستان را نیز بررسی کنید.

اشتباهات رایج در انتخاب متعلقات نصب کفپوش بیمارستانی

استفاده از چسب عمومی برای همه محصولات

هر کفپوش الزامات نصب مخصوص خود را دارد. چسب باید بر اساس محصول، زیرسازی و شرایط پروژه انتخاب شود.

حذف جوش حرارتی برای کاهش هزینه

اگر محصول یا طراحی پروژه نیازمند جوش اتصال باشد، حذف آن تنها برای کاهش هزینه می‌تواند کیفیت اتصال را تحت تأثیر قرار دهد.

اجرای قرنیز دکوراتیو در فضای دارای نیاز بهداشتی بالا

تمام قرنیزها برای فضاهای درمانی حساس مناسب نیستند. در بعضی بخش‌ها، اتصال قوس‌دار کف به دیوار می‌تواند گزینه مناسب‌تری باشد.

نصب نوار مسی بدون طراحی سیستم ارت

نوار مسی باید بخشی از یک سیستم مهندسی‌شده باشد و صرف چسباندن چند خط نوار در زیر کفپوش کافی نیست.

بی‌توجهی به زیرسازی

یکی از پرتکرارترین دلایل مشکلات کفپوش، سطح زیرین نامناسب است.

استفاده از مفتول جوش نامتناسب

مفتول جوش باید با نوع کفپوش و مشخصات نصب سازگار باشد.

آیا می‌توان متعلقات کفپوش بیمارستانی را بعداً اضافه کرد؟

برخی اجزا را می‌توان تعمیر یا تعویض کرد، اما بسیاری از متعلقات باید از ابتدا در طراحی دیده شوند.

برای مثال:

• نوع چسب هنگام نصب مشخص می‌شود.
• نوار مسی زیر کفپوش قرار می‌گیرد.
• Cove Former قبل از بالا آوردن کفپوش روی دیوار نصب می‌شود.
• موقعیت درزها از زمان جانمایی رول‌ها اهمیت دارد.

بنابراین تصمیم‌گیری درباره این تجهیزات پس از پایان نصب، معمولاً منطقی نیست و ممکن است نیازمند بازکردن بخشی از کف باشد.

چگونه متعلقات نصب مناسب را برای پروژه بیمارستانی انتخاب کنیم؟

انتخاب را از خود محصول شروع کنید.

ابتدا مشخص کنید:

1. کفپوش برای کدام بخش بیمارستان است؟
2. محصول رولی است یا تایل؟
3. نیاز به کنترل الکتریسیته ساکن وجود دارد یا خیر؟
4. میزان تردد و بار چرخشی چقدر است؟
5. شرایط زیرسازی چیست؟
6. آیا کفپوش باید روی دیوار ادامه پیدا کند؟
7. آیا درزها باید جوش حرارتی شوند؟
8. تولیدکننده چه نوع چسب و متعلاتی را تأیید کرده است؟

بعد از پاسخ به این سؤال‌ها می‌توان سیستم اجرای مناسب را مشخص کرد.

اگر پروژه در مرحله اجراست، راهنمای اجرای کفپوش بیمارستانی از انتخاب تا نصب حرفه‌ای نیز اطلاعات تکمیلی درباره فرآیند کلی پروژه ارائه می‌دهد.

آیا کیفیت اجرا به اندازه کیفیت کفپوش اهمیت دارد؟

بله.

در پروژه‌های تخصصی، محصول و اجرا از یکدیگر جدا نیستند.

یک کفپوش باکیفیت روی زیرسازی ضعیف یا همراه با چسب نامناسب می‌تواند زودتر از انتظار دچار مشکل شود. در مقابل، اجرای دقیق می‌تواند کمک کند ویژگی‌های طراحی‌شده محصول در شرایط واقعی بهتر حفظ شوند.

به همین دلیل، در زمان مقایسه پیشنهادهای پیمانکاران فقط قیمت هر متر مربع کفپوش را بررسی نکنید.

موارد زیر را نیز مشخص کنید:

• هزینه زیرسازی
• نوع چسب
• اجرای درزجوش
• نوع قرنیز
• تعداد نقاط اتصال زمین
• نوار مسی یا Earth Strip
• تست نهایی
• ضمانت نصب

گاهی دو پیشنهاد قیمت که در ظاهر مشابه هستند، در جزئیات اجرا تفاوت زیادی دارند.

چک‌لیست متعلقات نصب کفپوش بیمارستانی

پیش از شروع پروژه این موارد را کنترل کنید:

جزء	کاربرد اصلی	در چه پروژه‌ای اهمیت دارد؟
چسب کفپوش	اتصال کفپوش به زیرسازی	اغلب سیستم‌های چسبی
چسب کانداکتیو	اتصال و حفظ عملکرد سیستم ESD	کانداکتیو و Static Control
مفتول درزجوش	اتصال محل درز رول‌ها	کفپوش رولی وینیل
Cove Former	ایجاد قوس کف به دیوار	فضاهای بهداشتی و درمانی
Capping Strip	تکمیل لبه بالایی کفپوش روی دیوار	Site Coving
نوار مسی / Earth Strip	ایجاد مسیر اتصال سیستم به زمین	کفپوش کانداکتیو و ESD
پرایمر و Self-Leveling	آماده‌سازی سطح	زیرسازی‌های نیازمند اصلاح

این جدول یک راهنمای عمومی است و مشخصات نهایی باید مطابق دیتاشیت و دستورالعمل نصب کفپوش انتخاب‌شده تعیین شود.

جمع‌بندی؛ متعلقات نصب بخشی از سیستم کفپوش هستند

متعلقات نصب کفپوش بیمارستانی صرفاً لوازم جانبی نیستند. قرنیز، درزجوش، چسب و نوار مسی می‌توانند مستقیماً بر کیفیت اجرا، دوام، قابلیت نظافت و در بعضی فضاها عملکرد الکتریکی سیستم کف تأثیر بگذارند.

قرنیزهای قوس‌دار و سیستم Site Coving به ایجاد اتصال مناسب کف و دیوار کمک می‌کنند؛ مفتول درزجوش محل اتصال رول‌ها را تکمیل می‌کند؛ چسب مناسب وظیفه اتصال کفپوش به بستر را بر عهده دارد و در کفپوش‌های کانداکتیو، نوار مسی و چسب رسانا بخشی از سیستم کنترل الکتریسیته ساکن هستند.

به همین دلیل، هنگام انتخاب کفپوش بیمارستانی فقط مدل، رنگ و قیمت محصول را مقایسه نکنید. روش نصب و تجهیزات موردنیاز آن را نیز از ابتدا در مشخصات پروژه لحاظ کنید.

 

 

سوالات متداول